Welke energie breng jij aan tafel?

Energie is onzichtbaar en toch voel je het als eerste. 

Je stapt een ruimte binnen en je weet meteen, hier is het licht, of juist zwaar, hier stroomt het, of tussen deze twee mensen zit spanning. Nog voordat er woorden zijn, nog voordat iemand iets heeft uitgelegd, vertelt de energie al een verhaal. Herkenbaar?

Dat raakt me steeds weer, omdat we dus allemaal iets meebrengen en ook nog eens vaak elke dag anders. De vraag is: ben je je daar ook bewust van? Welke energie breng jij in de ruimte, zonder dat je iets zegt? 

En verandert die energie mee met hoe je je voelt, met de mensen die in de ruimte met jou zijn, met wat je draagt, met hoeveel ruimte je op dat moment voelt om iets te zeggen of te doen?

Ik moest denken aan een oefening die ik laatst deed. 

Ik werd op een podium geroepen voor een zaal met veel mensen. Was ineens toch best zenuwachtig. Zelf dacht ik nog: "dat merkt niemand, want ik doe dit toch vaker, op een podium staan?" Totdat letterlijk die vraag aan de zaal werd gesteld: "hoe denken jullie dat zij zich voelt op dat podium?" Nou: "Gespannen. Ze lacht iets weg. Ze probeert harmonie te brengen met een grap. Ze moet haar plek nog even vinden." Confronterend. 

Dat moment liet me ook zien dat energie op je vooruitgaat, letterlijk. 

Jouw aanwezigheid is dus vaak al voelbaar, voordat je zichtbaar bent.

En misschien is dat ook waarom woorden niet alles zeggen. Of waarom mijn grap op dat podium niet viel. Omdat je al lang iets hebt 'uitgezonden' voordat je begint met praten. Omdat mensen niet alleen horen wat je zegt, maar vooral voelen wat je meebrengt.

Dus de echte vraag is misschien niet hoe je overkomt, maar wat er in jou leeft wanneer jij binnenkomt.

///

De foto's zijn gemaakt op het podium tijdens een workshop bij Dutch Innovation Days, door Ewald Geerdink. In 2024 alweer.